Mevsimler Arasında Kayıp Bir Bahar: Her Mevsim Yeşil Kalan Bitkiler ve Duygularım
Bazen, gündelik hayatın telaşı içinde doğayla bağlantımızı kaybettiğimizi hissediyorum. Kayseri’nin o soğuk, kasvetli günlerinde, bazen bir ağacın ya da bir çiçeğin neden durup dururken bana hissettirdiği şeyleri sorguluyorum. Hava ne kadar soğuk olursa olsun, bazı ağaçlar, bazı bitkiler her zaman yeşil kalıyorlar. Kışın kar altında da olsa, yapraklarını dökmeyen, değişmeyen o kısa boylu ağaçlar… Bir de bunlar var. Onların adını tam olarak bilmiyorum ama her zaman onlar gibi hissettim.
Bir akşam yürüyüşümde, Kayseri’nin tipik kış akşamlarından birinde, donmuş toprağına basarak yürürken, karşımdaki parkta bu ağaçları fark ettim. Kısa boylu ama güçlü görünüşlüydüler. Yaprakları kışın dahi sallanıyor, yeşil kalıyorlardı. İçimden, bunlar her mevsim yeşil kalan ağaçlar diye düşündüm. Acaba adları neydi? Ama bir yandan da bilmek istemiyordum. Çünkü onların bana verdiği huzur, adlarını öğrenmekle kaybolacak gibi hissediyordum.
Kışın Karşısında Her Zaman Yeşil Kalmak
Bu ağaçların her mevsimi kendi halinde yaşaması, onlara verdiğim anlamla başlıyor. Gerçekten de, bu mevsim geçişlerinde, hayatta kalmak için ne kadar çaba gösterdiğimi düşünüyordum. Bazen sadece kalıp durmanın gücüyle hayatta kalıyoruz. Tıpkı o ağaçlar gibi… Bazen hayat bizi sarsar, karanlık günlere sokar. Ama sabırla durup, her şeyin geçmesini bekleriz. Yani o ağaçların bana verdiği en güçlü mesaj, her şeye rağmen dimdik durmak, olduğu gibi kalmaktı.
Bir insan da bazen, dışarıdaki tüm karanlıkları, fırtınaları içine alır, ama sonrasında ışıkla tanışır. O yeşil yapraklar gibi, karanlıkların üstünde, yeniden açan baharın umutlarına benziyor. O ağaçların duruşunu düşündüm ve kendimi onlarla bağdaştırdım. Hayatta, her zaman mücadele etmek zorunda olduğumuzu düşündüm ama aslında bazen durmak ve beklemek de bir güçtü. O yeşil kalan ağaçlar gibi…
Bütün Mevsimlere Direnmek
Kışın o soğuk, çetin günleri geçirdikten sonra, baharın gelse de gelmese de o ağaçların yeşil yapraklarının her zaman durduğunu bilmek insanı rahatlatıyor. Onlar, ne kadar yavaş, ne kadar sessiz olurlarsa olsunlar, her zaman bir şeyleri hatırlatıyorlar: “Her şeye rağmen devam et. Bazen direnmek, sabırla beklemek, sadece olmak bile yeterlidir.”
Hayatımda o ağaçlar gibi yeşil kalmayı, sabırlı olmayı öğrendim. İçimde fırtınalar kopsaydı da, o fırtınaların içinde sükûneti bulmayı. Belki de bu yüzden bu ağaçlar hep bana yakın olmuştur. Onların sabrı bana geçmiştir. Ya da belki de hayatımda sıklıkla hissettiğim umutsuzluk anlarında, o yeşil yapraklar bana hayatın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatmıştır. Mevsimlerin değiştiğini görmek bazen korkutuyor, bazen de çok şey vaat ediyor. Ama her ne olursa olsun, kendine ait bir sürekliliği olan bir şeylere tutunmak gerekiyor.
Yeşil Yaprakların Göğsümdeki Yankısı
Bir an, orada, Kayseri’nin soğuk bir kış akşamında, o yeşil ağaçların altında dururken, birden kalbimdeki kaybolmuş bir his beliriverdi. Onların sabrını izlemek bana hayatımda kaybolmuş olan bir şeyi hatırlattı. Gözlerim doldu. Çünkü bazen mevsimlere direnebilmek, her zaman bir kayıp yaşamadan, her zaman değişmeden durabilmek, gerçekten çok zor. O ağaçların durduğu gibi durabilmek…
Bir yılın, bir hayatın, ya da sadece bir anın içinde nasıl büyüyüp değiştiğimizi fark edemeyebiliyoruz. Ama doğa, her mevsimde, her zaman bizlere bir şeyler hatırlatıyor. Bazen, kışın en karanlık gecesinde, yapraklarını dökmeyen bu ağaçlar gibi hissetmek istiyorum. Ve bazen de bu mevsimler arasında kaybolup gitmek, ama yine de her şeye rağmen var olmak istiyorum.
Bunları düşündükçe, aslında doğal dünyanın her zaman bana bir şeyler anlattığını fark ediyorum. O gün o ağaçları izlerken hissettiğim o kaybolan duyguyu bulduğumda, hayatımda neyin eksik olduğunu daha iyi anlayabiliyorum. Doğanın içinde kaybolmak, ama aynı zamanda kendini bulmak…
Sonuç: Her Mevsimde Yeşil Kalabilen Bir Duygu
İçimde bu duygularla o ağaçları bir daha gördüğümde, aslında ne kadar içsel bir güce sahip olduğumuzu anlamak çok daha kolay oluyordu. Bazen dünya her şeyin karşısına bizi çıkarabilir, ama biz de bir şekilde her mevsimi geçirebiliriz. Bunu yapmak bazen zor, bazen de çok kolay. Ama her zaman yeşil kalabilen o ağaçlar gibi, içsel gücümüzü unutmadığımız sürece, her mevsime direnebileceğimizi bilmek insanı rahatlatıyor.
Doğa, kendi yavaş temposuyla bize her zaman sabrı ve direncimizi hatırlatıyor. O yeşil kalan ağaçlar, her zaman yerlerinde sabırla duruyorlar. Tıpkı bizler gibi…